Argentinie (2)

Home Argentinie (1) Chili Bolivia Peru Ecuador Costa Rica Panama Brazilie Argentinie (2)

12 april
Paso de Jama & San Pedro de Atacama (Chili)

8 april zijn we weer vertokken naar Chili. En dit gaat een lange reis worden. Om 07.00 vertrekken we al met de bus vanuit Salta. In de bus zitten bijna alleen maar touristen, niet echt een locale dus. Op het bus station proberen we nog een ontbijtje te kopen voor onderweg, maar vergeefs alles is dicht. Gelukkig arriveren we een uurtje later al in een stadje waar we nog wat mensen op pikken. Hier hebben we nog wat lekkere stokbroodjes weten te bemachtigen. Na deze stop komen we vrij snel al aan de voet van de Andes en het stijgen gaat beginnen. Het uitzicht is echter formidabel. Tegen 13.00 uur komen we aanbij het restaurantje waar we kunnen lunchen. De ongeveer 30 meter die we moeten lopen naar het restaurantje zijn opeens verdacht zwaar. Een medereiziger met een GPS systeem constateerde dat we op 3750 meter hoogte waren. We hebben toch echt last van de ijle lucht. Na een uurtje vertrekken we weer richting de grens. Tegen 15.00 waren we op het punt dat we Argentinie gingen verlaten. Dus weer met zijn allen uit de bus en allemaal een stempeltje halen. Op dat moment waren we op meer dan 4500 meter hoogte, en dit merkte je aan alles. Toch dachten we dat het wel mee viel met de hoogte ziekte. Helaas kreeg Marielle bij het dalen erg last van haar hoofd, net als er van binnen uit een ballon werd opgeblazen. Toch meer last dan gedacht. Tegen 18.00 kwamen we aan in San Pedro de Atacama. Hier moeten we weerdoor de douane om de stempeltjes voor Chili te halen en wordt de bagage gecontroleerd. We hebben vlug een Hostal opgezocht en Marielle is op bed gegaan in hoop dat de hoofdpijn minder werd. De volgende dag hebben we een ander hostal opgezocht die iets meer voorzieningen had. Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar reisbureautjes die de 3 daagse tour aanbied naar Uyuni in Bolivia. We besluiten de tour voor maandag te boeken zodat we een beetje kunnen wennen aan de hoogte. S.P. de Atacama ligt op 2500 meter en de tour door Bolivia brengt ons op hoogte tot 4500 meter. Het dorpje zelf is zeer relaxed. Het is erg klein en er zijn veel leuke restaurantjes en er is van alles te doen in de omgeving. De straatjes zijn klein en stoffig en er is alleen maar laagbouw. De hele sfeer doet ons een beetje aan Mexico denken. Zaterdag hebben we een astronomische tour geboekt, we gaan dus sterren bekijken! Om 20.30 vertrekken we naar het huis van een Franse meneer die als hobby een 5-tal telescopen heeft en van alles kan vertellen over het heelal. Erg interessant en we hebben veel antwoorden op vragen gekregen. We hebben door de telescoop nog een paar mooie foto´s gemaakt. De volgende dag zijn we op een tour te gaan naar de "Valle de la Luna" (vallei van de maan). We hebben verschillende onderdelen gezien van de Atacama woestijn. Deze woestijn is één van de droogste ter wereld. In S.P. de Atacam regent het 2 dagenper jaar en altijd tussen 21 januari en 30 januari. En dan ook nog maar voor een half uurtje per dag. Het gedeelte waar wij zijn geweest was miljoenen jaren geleden een zee en daarom is alles heel zout. Af en toe had je zelfs het gevoel dat je over de zeebodem liep. Als afsluiting gingen we naar Valle de la Luna waar we de zonsondergang konden bewonderen.
´s Avonds hadden we afgesproken met een Duits stel (Ute en Armin) die we in Torres del Paine hadden ontmoet. Zij waren die middag in S.P. dfe Atacam aangekomen. Was als "vanouds" gezellig. Zij wilden ook graag de tour naar Bolivia doen. Eerst hebben we geïnformeerd of het mogelijk was dat zij de volgende dag met ons meekonden, maar dat was niet mogelijk. We hebben daarom onze plannen iets gewijzigd en gaan dinsdag richting Bolivia samen met Ute en Armin. Dus vandaag hadden we mooi tijd om onze website weer te updaten. Morgen vertrekken we dus naar Bolivia. De tour neemt ons mee naar de hoogvlakten (Altiplano) van Bolivia. Hier gaan we flamingo´s, vele lama´s, hete geisers, veel cactussen en nog meer vierkante kilometers zoutvlakte.

klik hier voor de foto's

 

Klik hier om naar de reisverhalen van Bolivia te gaan.

7 april
Mendoza, Cordoba en Salta

Na de oversteek van de Andes zijn we aangekomen in Mendoza, Argentinie. Op één of andere manier voelde het weer goed om terug in Argentinie te zijn. We hebben een mooi hostel opgezocht en toen even door het stadje heen gelopen. ´s Avonds weer heerlijk bife de lomo gegeten. De volgende paar dagen liepen helaas iets minder prettig. Na de eerste nacht werd ik wakker met een onwijs stijve schouder, en moest ik zelfs aan de medicijnen om een beetje te kunnen bewegen. We hadden daarom maar besloten om het een dag rustig aan te doen en een buskaartje te regelen naar Salta (meer in het noorden). Dit bleek echter moeilijker te zijn dan we hadden gedacht. Er zijn maar twee maatschappijen die naar Salta gaan en de meeste betrouwbare zat helemaal vol. Uiteindelijk hebben we tegen beter weten in een buskaartje gekocht bij de maatschappij TAC. Iedereen die we gesproken hadden heeft ons gewaarschuwd om niet met die busmaatschappij te gaan omdat de bussen niet betrouwbaar zijn. Ze rijden niet op tijd en de buschauffeurs rijden alsof ze de laatste trein nog moeten halen.. Een dag later struikelt Marielle en verstuit haar enkel. We dachten in eerste instantie dat het wel mee viel tot dat ik de volgende dag wakker werd. Ik kon er niet meer op lopen. Uiteindelijk met steunverband en bergschoenen aan ging het wel weer een beetje. Helaas konden we door de enkel en de schouder niet paardrijden en raften, zoals we gepland hadden. Wel zijn we in totaal naar 3 wijn bodega´s geweest. Waarvan 1 nog heel traditioneel en 1 grote. Deze grote (Bodega Lopez genaamd) produceerd 13.000 flessen wijn per uur. En in totaal 15 miljoen liter per jaar! Hiervan wordt maar 10 procent ge-exporteerd naar het buitenland. Het was wel jammer dat we met een rugzak reizen, want we hadden graag een paar doosjes mee willen nemen. Donderdag was het tijd om met de bus te gaan. Op het busstation stond Johan bij de tassen. Op een gegegeven moment wordt hij aangeproken door iemand die wou weten waar een bepaalde bus heen ging. Johan uitleggen dat hij ging Spaans spreekt vervolgens gaat het mannetje op Engels over (dit is best uitzonderlijk). Even later kijken we weer naar de tassen, mist er 1 rugzak. Waarschijnlijk op het moment dat het ene mannetje Johan een vraag vroeg, ging een ander er vandoor met een rugzakje. Wijze les, vertrouw nooit een lokaal iemand die jou iets vraagt over bussen, etc. Helemaal niet als hij ook nog Engels spreekt. Gelukkig was dit niet de rugzak met al onze belangrijke papieren. Maar in de rugzak zat wel o.a de CD walkman dus we kunnen geen muziek meer luisteren. Verder ook onze pot pindakaas die alleen in Chili te koop is en niet hier in Argentinie ;-). De rest is allemaal wel vervangbaar. Hopelijk een goede les voor ons! Afin we wachten weer verder op de bus... Om 20.00 zou deze vertrekken en om 20.30 hebben we nog niets gezien. Bij navraag bij de busmaatschappij, bleek dat de bus er binnen een half uur zou komen. Uiteindelijk om 21.30 verschijnt er een bus van TAC. Maar wij hadden kaartjes voor een zogenaamde cama (bed) bus en dit was van verre een cama bus. De cama bus blijkt kapot te zijn en dit is de vervanger. Na 1 blik in de bus hadden we wel door dat we hier niet 18 uur in wilden bussen naar onze volgende bestemming. Gelukkig was het mogelijk om ons geld terug te krijgen en zijn we weer terug gegaan naar ons hostel. Wij hebben onze les wel geleerd, en reizen nooit meer met TAC. De volgende dag weer geprobeerd een bus te regelen, maar zonder succes. In verband met vakanties was alles overvol. We zagen het niet zo zitten om nog 5 dagen in Mendoza te blijven daarom hebben we maar geinformeerd naar eventuele mogelijkheden per vliegtuig. En eindelijk hebben we weer een beetje geluk. Die zelfde middag (vrijdag) vertrekt er nog een vliegtuig naar Cordoba en maandag kunnen we van Cordoba naar Salta vliegen. De kosten zijn 100 Euro p.p, dus dat valt reuze mee. Verder hebben we nog aangifte gedaan bij de politie van de diefstal. Uiteraard sprak men geen Engels, maar met veel handen en voeten is het toch zonder al te veel problemen gelukt. Om 17.00 vertokken we per vliegtuig naar Cordoba.
Cordoba is 1 van de weinige steden in Argentinie met veel historische gebouwen. Het is erg mooi, maar ook erg warm. Meer dan 30 graden, dus dat is wel weer even wennen. We hebben 1 dag door het stadje geslenterd en de rest van de tijd voornamelijk genoten van ons luxe hotel (met zwembad, airco en een TV met heel veel zenders).
Maandag was het tijd om weer verder te gaan. Om 13.00 vertrok onze vlucht naar Salta en en paar dagen later dan gepland zijn we daar eindelijk aangekomen. Deze stad ligt in het verre noorden van Argentinie en is een prima plaats om een paar dagen rond te kijken. Het is niet heel groot en er zijn vele terasjes en een aantal mooi pleinen vol schaduw. We hebben onze les geleerd en op de dag van aankomst direct een buskaartje geregeld naar onze volgende bestemming; donderdag vertrekken we naar San Pedro de Atacama. Dit ligt weer in Chili en vanaf daar gaan we naar Bolivia.

Klik hier om terug tegaan naar de reisverhalen van Chili.