Argentinie (1)

Home Argentinie (1) Chili Bolivia Peru Ecuador Costa Rica Panama Brazilie Argentinie (2)

19 februari
El Calafate & Ushuaia

Woensdag 11/2 zijn we vanuit Puerto Madryn vertrokken naar El Calafate. De transfer naar Trelew kwam ongeveer een half uur te laat aan bij het hotel. Tja het blijft wennen deze Argentijnse tijden. De vlucht naar El Calafate is goed gegaan en tegen 10.30 waren we er al. El calafate is een klein dorp (ongeveer 3000 inwoners), maar er komen per jaar tienduizenden touristen om het nabij gelegen Nacional parque Los Glaciares te gaan. Dit park ligt 80 km van het dorp vandaan en heeft als grootste trekpleister de Perito Moreno Glacier. Reisbureautjes in El Calafate organiseren trips naar deze gletsjer. Na verschillende reisbureautjes vergeleken te hebben zijn we uitgekomen bij "Hielo y Adventura". Het voordeel van dit bureautje was dat ze ook met touristen de gletsjer op gaan. De volgende dag werden we tegen 09.00 uur opgehaald en vertrokken we naar het Nationaal park. Om 11.00 uur waren we aangekomen bij de landtong waar de gletsjer tegen aanligt. Hier zijn verschillende balkons om de gletsjer te bekijken. Regelmatig zagen we grote stukken ijs van de gletsjer in het water vallen. Het geluid wat hier bijhoort is te vergelijken met de donder van een flinke onweersbui. De gigantische omvang van deze gletsjes was moeilijk te bevatten. De ijsmuur die het water raakte is ongeveer 60 meter hoog en onderwater gaat het nog meer dan 100 meter door. De gletsjer is 38 km lang en de het einde is ongeveer 3 km breed. De glacier Moreno is een zogenaamde "snel bewegende" gletsjer. Per dag beweegt de gletsjer zich gemiddeld 1,6 meter voorwaarts. In tegenstelling to veel ander gletsjers bestaan deze niet uit sneeuw maar uit ijskristallen. ´s Middag gingen we met een boot naar de andere kant van het meer. Hier werden we opgevangen door een gids die ons allerlei informatie gaf over de glestjer en de omgeving. Toen was het tijd om daadwerkelijk op het ijs te gaan lopen. Met "crampons" onder de schoenen gebonden hebben we dik 1,5 uur over de gletsjer gelopen. Dit was echt ongelooflijke ervaring. Op diverse plaatsen waren er gaten in het ijs die lichtblauw oplichten. Deze gaten worden "Moulins" genoemd en kunnen meer dan honderden meters lang zijn. Aan het einde van de trip werden we verrast met Whiskey on the rocks. Met de note dat het ijs ouder is als de whiskey. Na een zeer geslaagde dag hebben we nog lekker gegeten bij ons favoriete restaurant in El Calafate "La Cocina". De volgende dag hebben we rondom het dorpje gelopen en stuitten we op een klein natuurgebiedje naast het meer. Dit bestond uit diverse meertjes (lagunas) en hier huisten veel eenden, ganzen en een aantal roofvogels. Een havik was zo tam dat deze gewoon bleef zitten ookal was je maar op een paar meter afstand. Op de terugweg hebben we nog een bezoekje gebracht aan een museumpje over de historie van Patagonia. Verder hebben we daat voor het eerste mate gedronken. Dit is een soort kruidengoedje wat iedereen overal drinkt. En dan ook echt iedereen, van jong tot oud. Het zit in een soort kopje (meestal van hout) en met een soort metalen rietje. We hadden het al heel vaak en zouden het al een paar keer gaan drinken, maar het kwam er nooit van. Tot nu dus. Het smaakt een heel klein beetje naar sigaar, maar dan meer bitter of zo. Afin voor ons was het in ieder geval niet weggelegd.

Zaterdag was het tijd voor onze volgende vlucht met bestemming Ushuaia op Tierra del Fuego. De vliegreis duurde maar een uurtje, maar de landing was zeer spectaculair. Het vliegveld van Ushuaia is namelijk een landingsstrip midden in zee. En vanuit de lucht leek deze helemaal niet zo lang.... Gelukkig is alles goed gegaan en zijn we veilig geland.
Ushuaia is de meest zuiderlijke stad en de laatste haven voor Antartica. Je ziet hier dan ook veel grote cruise schepen met veel Amerikanen, Australiers en Japanners. Dat maakt de sfeer wel heel apart. Toen we aankwamen lagen er twee grote boten en was het erg druk. Nu lig er helemaal geen boot en is het een zeer relaxed stadje met veel backpackers. In het restaurantje waa we haden gegeten kwam opeens een groepje mensen binnelopen en 1 persoon leek heel veel op de "Crocodile Hunter". Toen hij even later zijn mond opendeed bleek dat hij het ook was. Hij maakte een praatje met de restauranteigenaar en weg was hij weer. Toen we even later buiten liepen zagen we het zelfde groepje weer lopen. Toen hebben we onze stoute schoenen aangetrokken en naar hem toegelopen en gevraagd of een hand mochten geven. Dit was geen probleem en vervolgens zijn we zelfs nog op de foto geweest. Hij was ook voor vakantie hier in Ushuaia, maar meer wteen we eigelijk niet. We hebben hem ook niet weer gezien. Voor zondag leek het ons wel leuk om met de Trein "Fin del Mundo" (het einde van de wereld) door het nationaal park van Tierra del Feugo te rijden. Dit was de grootste vergissing tot nu toe..... Het treintje was een stoomtreintje gebouwd in 1995 in Engeland. Ongeveer te vergelijken met het treintje van de Efteling, maar dan was dit treintje volgeladen met oude mensjes. De route was maar 7 km lang en de omgeving was opzich wel oke, maar lopen was leuker geweest. Het ergste was nog dat deze vergissing ook nog 130 pesos kostte. Gelukkig maakte het restaurantje waar we s avonds hebben gegeten alles weer goed. We hebben eerst genoten van het warme brood en daarna van de gegrilde bife lomo met heerlijke gebakken aardappeltjes en een perfect wijntje.
Maandag hebben we de Glacier Martial bezocht. Niet zo zeer de gletsjer is interessant, want deze bestaat eigelijk alleen uit sneeuw en kan bijna geen gletsjer genoemd worden. Het uitzicht daar en tegen is wel fantastisch. We hebben eerst de skilift voor het eerste gedeelte omhoog genomen en daarna verder gelopen naar de sneeuw. De wandeling was stijl maar absoluut de moeite waard. Vanuit het hoogste punt had je uitzicht over Ushuaia en een groot gedeelte van de Beagel Channel. Op de terugweg begon het te regenen en tegen de tijd dat we weer bij de skilift waren aangekomen waren we redelijk doorweekt en koud. In een refugio (omgebouwd tot cafeetje) hebben we ons tegoed gedaan aan warme chocolade melk en thee. We hebben meer dan een uur daar vertoefd in de hoop dat het weer ging opklaren, maar helaas.... Het laatste stuk naar beneden hebben we ook maar gelopen in de hoop dat we minder nat werden dan in het liftje. Dat bleek de goede keuze, want lopend naar beneden was 10 minuutjes en in de lift doe je er meer dan 15 minuten over. Nu hadden we de regen ook alleen van achter dus alleen de achterkant van onze broek was nat geworden. Terug in de hostal hebben we lekker warm gedoucht en in de zeer gezellige en warme gezamelijke ruimte een beetje geinternet en gelezen. Bijna net als thuis. s avonds wilden we weer gaan eten in het restuarantje waar we de dag van te voren zo lekker hadden gegeten, maar helaas was deze dicht op maandag. Dus hebben we ons maar te goed gedaan aan een pizza en een pasta bolognese bij de italiaan.
Dindag hebben we eerst lekker uitgeslapen en lang ontbeten met een zweeds stel die aan de laatste paar weken bezig zijn van een trip van 6 maanden. We hebben van hun veel tips gekeregen met name over Bolivia en Peru. Voor in de middag hadden we een zeiltrip geboekt in het beagle kanaal. Met nog twee Spaanse meisjes zijn we eerst naar de vuurtoren gezeild. Deze vuurtoren navigeert men op als men het beagle kanaal in wil. Vlak naast de toren waren twee eilanden (rotsen) waar veel zeeleeuwen op huisten. In tegenstelling tot Peninsula Valdes konden we nu heel dicht bij de zeeleeuwen komen. Veel zeeleeuwen zwommen ook rondom de boot en kijken je aan met zo n blik: wie ben jij?. Het blijft toch leuk! Ondertussen was het aardig koud geworden op de boot en zelfs onze fleeces en jassen hielden ons niet warm. Gelukkig waren er nog extra jassen en werden we voorzien van warme chololade melk. Op zich waren de bestemmingen niet heel erg interessant, maar het zeilen opzich en de dieren maakten het meer dan goed! Als afsluiting van deze deg hebben we wel weer in ons favoriate restaurantje gegeten en genoten van de uitstekende wijn en de meest lekkere chocolade mousse die we ooit hebben gehad. (Voor de kenners; zelfs Silversant kan hier niet tegenop)
Vandaag hebben we rustig aangedaan en een beetje genoten van het stadje. Tevens hebben we een vlucht geboekt naar Punta Arenas in Chili. Overmorgen gaan we dan echt Argentinie verlaten. Wel een beetje met pijn in ons hart.
In het museum hebben we meer geleerd over de geschiedenis. Oorspronkelijk woonden in Tierra del fuego Yamanas die voornamelijk in hun kanoos leefden en daarom ook naar onze normen misvormd waren. Hun benen waren erg dun en kort, terwijl hun armen en romp juist buiten proporties groot waren. Deze mensen waren zeer schaars gekleed, maar om het warm te houden hadden ze altijd een vuurtje branden. Zelfs in hun kanoos. Dit is de reden dat het eiland Tirra del Fuego (vuureiland) heet. Rond 1830 kwam kapitein Fitzroy hier als eerste Europeaan. Zijn schip heette "The Beagle", waar naar het Beagle kanaal is vernoemd. Meneer Fitzroy heeft een aantal Yamanas meegenomen terug naar Engeland en daar hun onderwezen. Darwin heeft deze mensen weer een aantal jaren later mee teruggenomen en op die manier is men heel veel te weten gekomen over deze omgeving en heeft hier een kolonie gesticht. Eind 19e eeuw is hier een gevangenis gevestigd en dankzij de gevangenen had Ushuaia bijvoorbeeld al heel vroeg wegen, gas, water en electriciteit. Nu is het voornamelijk het startpunt naar Antartica en een aalegplaats voor grote cruise schepen. Wij vinden de sfeer en de stadje zelf heel relaxed. En morgen is het alweer tijd om te gaan...

De volgende verhalen kun je vinden onde het kopje "Chili"

Klik hier om naar chili te gaan.

Voor foto's klik hier.

 

9 februari
Bariloche & Puerto Madryn
Op dit moment zitten we in Puerto Madryn aan de Atlantische kust.

Maar eerst nog even terug waar we de vorige keer zijn gebleven.
Als afsluiting van de week Spaanse studie zijn we vrijdag met de groep studenten van school nog wezen bowlen. En je gelooft het niet maar het was bowlen met handmatige bediening. Een ervaring apart. Als jij de pionnetjes hebt omgegooit, zie je vervolgens een paar benen en dan iemand die de pionnetjes weer recht opzet en de bal weer teruggooit. Verder blijft bowlen gewoon bowlen en hadden we het naar 1,5 uur wel gezien. Vervolgens zijn we met ongeveer 15 mensen nog ergen wezen eten en daarna nog een biertje gedronken. Was erg gezellig. Nu het weekje Spaans helemaal is doorgedrongen hebben we er best wel veel aan gehad. Vooral het begrijpen van mensen is makkelijker. Nu is het een kwestie van de vocabulaire uitbreiden en de werkwooorden leren. We hadden hier hele goede voornemens voor om elke dag wat te doen, maar daar is tot nu toe helaas nog niet zoveel van gekomen. Het scheelt natuurlijk wel dat we iedereen hier Spaans spreekt dus je leert elke dag zowiezo wel weer bij....

Zaterdag 31 januari hebben we een autootje gehuurd (een Ford Ka) en hebben we de 7 meren tocht gereden. Van Bariloche eerst via een asfalt weg naar Villa La Angostura. De omgeving daar is echt supermooi. Je rijdt hele stukken door het bos, langs het meer en regelmatig zie je hutjes en hotels waar je kan slapen. Wat dat betreft is het een handicap dat je zonder auto reist en dat je redelijk gebonden bent aan de steden om te slapen. In Villa La Angostura hebben we het restaurant gezien van de broer van Maxima. Diverse mensen hadden ons hier al van op de hoogte gebracht en we waren nu toch wel nieuwsgierig geworden. Het stelde eigelijk niet zoveel voor en het het was nog gesloten ook. Dus eigelijk niet zo veel over te vertellen. Vervolgens hebben we onze weg weer hervat naar San Martin de Los Andes, dit via een gravel weg. De uitzichten waren erg mooi, maar de weg was heel stoffig en droog wat wel erg jammer was. s Avonds hebben we in San Martin de Los Andes geslapen. Dit is echt een heel relaxed klein stadje gelegen tussen een heel groot meer en de Andes. De volgende dag zijn we eerst op zoek gegaan naar een afgelegen plekje bij een meer om te gaan zwemmen. Die hadden we gevonden, dachten we.... Maar na ongeveer een uurtje kwamen er steeds meer mensen. Vooral gezinnen die een vuurtje gaan stoken en dan gezellig gaan bbq-en. Maar ach dat deerde de pret niet. Het water was wel erg koud, dus echt gezwommen hebben we niet, maar wel lekker een beetje gepoedelt. Een prima zondagmiddag besteding! In de loop van de middag zijn we weer over de verharde we terug gereden naar Bariloche.

En maandag was het weer tijd om te gaan en afscheid te nemen van Bariloche. Om 08.00 moesten we al op het busstation zijn. Na ongeveer een uur rondgereden te hebben om de bus nog vol te krijgen (ook alle sta plaatsen) gingen we eindelijk op weg naar Esquel. Dit was onze tussenstop op weg naar Puerto Madryn. Esquel stelde op zich niet zo veel voor en was zelfs een beetje deprimerend. Erg heet en geen mensen te bekennen. De volgende dag alweer vroeg op voor de 8 uur bus naar Puerto Madryn. Helaas moeten we wel concluderen dat de kwaliteit van de bussen steeds slechter wordt. Dit was gewoon een oude touringcar, zoals wij ze ook kennen. Kleine stoelen en weing beenruimte dus. Na 9 uur bussen door een niet veranderend landschap kwamen we aan in Puerto Madryn. Een erg leuk stadje aan de atlantische kust. Het hotelletje is ook super relaxed en redelijk goedkoop. We hebben we houten vloer en een goed bed met een hele grote badkamer en van voor 70 pesos.

Woensdag en donderdag hebben we een beetje door het stadje gelopen, gerelaxed en een autootje gereserveerd voor vrijdag t/m maandag. Verder nog naar een uitstekend museum geweest (zo zijn we ze hier nog niet tegengekomen) over de natuur en de beesten hier in deze omgeving. Erg leerzaam en handig voor onze trip naar Peninsula Valdes. Dit is een schiereiland ongeveer 60 km van Puerto Madryn.
Op het schiereiland vind je o.a zeeleeuwen, zeehonden, pinguings, walvissen en orcas. Helaas was het niet de tijd voor de walvissen. Zij zijn nu verder de zee in waar meer eten is. Afin vrijdagochtend hebben we dus eerst onze auto opgehaald (een Volkwagen Gol, niet te verwarren met golf) een type die we in Europa niet kennen en ook eigelijk nergen mee te vergelijken is. Helaas was de mevrouw waarvan we de auto gehuurd hadden waarschijnlijk ook werkzaam bij Herbalife en dat stond dan ook met koeieletters op de auto. Verder is auto huren hier relatief duur. De prijzen zijn ongeveer gelijk als in Nederland, maar de kwaliteit van de auto is niet echt oke. Maar ja het rijdt, dat is het belangrijkst.

Vrijdag tegen de middag kwamen we aan in Puerto Piramides, het hoofdstadje van het schiereiland. hier hebben we alvast een slaapplek gezocht en iets gegeten. In loop van de middag zijn we eerst naar een zeeleeuwen colonie gegaan dicht bij Puerto Piramides. Dit was echt ongelooflijk om te zien. Van relatief zo dichtbij naar die beesten kijken. En dan realiseren dat je absoluut niet in een dierentuin bent maar gewoon daar bent in hun natuurlijke habitat. In december en januari worden de jongen geboren dus het was een drukte van jewelste! Echt prachtig! Daarna was het tijd voor verkoeling en hebben we een strandje opgezocht en zijn we gaan zwemmen. De volgende dag zouden we de rondtocht gaan maken, maar Marielle kreeg s nachts buikgriep. Zaterdag dus maar even rustig aangedaan. Zondag hebben we dan uiteindelijk alsnog het rondje gemaakt. Dik 200 km over een stoffige gravel weg voerde ons naar diverse uitkijkunten. Waaronder Punta Norte, hier komen in Febrauri t/m April de orkas om zicht te goed te doen aan de jonge zeeleeuwen. De orkas laten zich door de branding meevoeren naar het stand en happen dan zo de zeeleeuwen van het strand. Dit is een heel uniek verschijnsel wat nog maar op twee plekken van de wereld geregistreerd is. Helaas hebben we dit niet gezien. (De kans is ook heel klein det je het ziet). Verder hebben we wel zeehonden, pinguings, gordeldieren, lama s, een soort struisvogel en dus zeeleeuwen gezien. Aan het einde van de dag hebben we afscheid genomen van Peninsula Valdes en zijn we weer terug gereden naar Puerto Madryn.

Vandaag zouden we naar Punta Tombo gaan naar de grootste pinguin kolonie in Argentinie, maar Johan is vannacht gevat door dezelfde buikgriep en vandaag doen we het wederom weer rustig aan. Gelukkig zullen we nog genoeg gelegenheden regenkomen om Pinguings te zien. Woendag vertrekken we met het vliegtuig naar El Calafate. Twee uur vliegen ipv 20 uur bussen. Dat leek ons wel de moeite waard. Vanuit El Calafate gaan we naar Parque Nacional Los Glaciares. Een nationaal park in de Andes met gletsjers. Verder gaan we vanuit hier de accomodatie regelen op Parque Nacional Torres del Paine. Een nationaal park in Chili met turquase meren en hoge rotspuntige bergen. Met een drie of vierdaagse wandeltocht verken je het park. Het schijnt op dit moment erg druk te zijn dus reserveringen in de refugios zijn noodzaak als je een slaapplek wilt hebben. Na Calafate gaan we naar Vuureiland en dan naar Torres del Paine en vervolgens verder in Chili.

Voor foto's klik hier.

28 januari
Bariloche

Op dit moment zijn we nog steeds in San Carlos de Bariloche. Het bevalt goed om een weekje even niet te verkassen. De overnachting in Neuquen is goed bevallen. En de donderdagochtend zijn we weer helemaal fit naar Bariloche vertrokken.

Om 15.00 donderdagmiddag zijn we daar aangekomen. Vervolgens ingecheckt in ons hotelletje. Vanuit onze kamer hebben we uitzicht over een heel groot meer en op de achtergrond de Andes met haar besneeuwde bergtoppen. Werkelijk adembenemend! Het stadje zelf kun je vergelijken met een Zwitsers touristisch stadje. Veel winkeltjes, restaurants en touristen. Omdat het allemaal redelijk kleinschalig is, is het wel heel gezellig. Bariloche wordt ook wel de stad van de chocolade genoemd en inderdaad op elke hoek van de straat zijn er chocolade winkels. Er zijn zelfs hele supermarkten met alleen maar chocolade producten. We vroegen ons af waarom dat zo was en wat blijkt: het is gewoon een imitatie van Zwitserland. Men dacht als het daar een attractie is, kan dat hier vast ook. We moeten toegeven dat ze daar wel gelijk in hebben!

Vrijdagochtend zijn we langs 3 Spaanse scholen geweest en we hebben gekozen voor La Montaña (de berg). Deze school heeft een Nederlandse eigenaar. Een paar jaar geleden kwam hij zelf als backpacker in Bariloche en dat beviel zo goed dat hij daar maar is gebeleven. Destijds was er nog geen enkele instantie die Spaanse lessen gaf, dus hij zag zijn kans schoon. Maandag 26 januari konden we beginnen met de cursus. We hebben nu 1 week les en zijn van plan later nog een paar weken cursus te volgen.

Vrijdag hebben we voor het weekeinde een tour geboekt met raften en paardrijden en een overnachting in een "Refugio", een huisje tussen de bergen in het bos. Zaterdag werden we al vroeg opgehaald om eerst te gaan raften. Na 2,5 uur rijden kwamen we in El Manson. De plaats bij Rio Bolson, de rivier waar op gingen raften. Bij een boerderij werden we voorzien van een ontbijt en van een wetsuite, reddingvest en een helm. In volle outfit vertokken we weer in het busje naar de rivier. Daar kregen we de instructies die voornamelijk waren: "row forward", "row back", "stop", "left back"(en rechts moest dan vooruit roeien), "right" & "left" alle personen aan de linkerkant naar rechts en omgekeerd) en niet onbelangrijk "in the boat". Na een paar keer oefenen hadden we dit redelijk onder de knie. Alhoewel we af en toe nog wel een beetje moeite hadden met links en rechts.
Het raften was absoluut geweldig. Het was heel spannend, maar je had ook tijd genoeg om om je heen te kijken. We voeren door hele hoge canyons heen en hele stukken ongerept bos. Veel vogels gezien vooral "King Fishers?" In ieder geval vogels die vlak boven het water op een boom zitten en als ze een vis zien het water in duiken. We konden op een gegeven moment met ons hele outfit het water in en dan de houding oefenen voor het geval dat je overboord slaat. Dat is op je rug, met je voeten boven water en je hoofd tegen de richting in van de stroming. Op die manier krijg je geen water binnen. Het water was zo schoon dat je het kon drinken en zo mogelijk nog helderder als leidingwater. Na in totaal 3 uur raften kwamen we aan bij de Chileense grens en werden we weer opgehaald. Terug bij de boerderij was het tijd voor een bbq. Tegen 18.00 uur gingen we weer in het busje op weg naar Bariloche. Wij waren de enige van de groep die een heel weekend hadden geboekt met paardrijden en overnachting. Op dat moment waren we redelijk moe en rozig van het raften, de bbq en de wijn dat we eigelijk hoopten dat ze waren vergeten dat wij ergens nog moesten worden afgezet. En dat leek er ook even op. Tot na een uur de walkie talkie van de chauffeur ging. En wat bleek hij was inderdaad vergeten ons af te zetten. Het gevolg dat we weer 30 minuten terug moesten over een gravel pad.
Vanaf een boerderij gingen wij met naar, ons idée, een echte "gaucho" Sebastian genaamd mee paardrijden. Het is wel even wennen, want een paard besturen hier gaat toch iets anders als in Nederland. De paarden zijn heel erg getraind in de mond. Dus zodra je een beetje aan de teugels trekt gaan ze langzamer (of stoppen ze helemaal). Zodra je de teugels weer laat vieren gaan ze weer harder. Het drijven met de benen gebruik je echt om van stap naar draf te gaan etc. Na 1,5 uur rijden door bossen en riviertjes kwamen we aan bij de Refugio. Hier werden we van harte verwelkomt door de familie van de eigenaar en een aantal werknemers. Het was hier echt supergezellig. Tegen 22.00 eerst met de hele familie gegeten (weer bbq en veel vino tinto) en daarna met de gitaar, bij het kampvuur. Tegen twee uur zijn we ons tentje ingedoken en dat was wel even wennen. Slapen op een matje van ongeveer 1 cm dik. Gelukkig vielen we snel in slaap door de drukke dag en de vele wijn. Wel erg vroeg (tegen 06.00 uur) weer wakker met zeer stijve spiertjes. Tegen 10.30 begon iedereen in beweging te komen en begonnen de voorbereidingen alweer voor de volgende bbq. Een heel lam werd aan het spit gemaakt en boven het vuur gehangen. Tegen 14.00 uur kwamen er nog twee mensen. Dit bleken medewerkers van een plaatselijke televisie station en zij deden een interview met de eigenaar van de Refugio. Na het interview was het weer tijd voor de bbq. Het lam was ondertussen gaar. De lam was zo mals dat je er geen mes voor nodig had. Tegen 17.00 uur zijn wij met de mensen van het TV station weer terug gereden naar de boerderij en tegen 21.00 waren we weer in Bariloche. Al met al een zeer geslaagd weekeinde!!!

Maandag om 09.00 uur stonden we paraat bij La Montaña voor onze eerste Spaanse les. We hebben met zijn tweetjes les 09.00 tot 13.00. Dit gaat tot nu toe goed. We maken goed ons huiswerk en leren elke dag weer veel bij. Alhoewel we ons niet kunnen voorstellen dat we ooit complete Spaanse zinnen kunnen spreken. Naast Spaans leren we ook veel van de cultuur en het land. De dagen vliegen nu wel voorbij, een halve dag op school, een paar uur per dag huiswerk maken en het is alweer laat. Het weekeinde zijn we van plan een auto te huren en de omgeving te verkenen.

Gisteren hebben we voor maandag een bus geregeld naar Esquel en dinsdag vertrekken we vanuit daar naar Puorto Madryn. Dat ligt op ongeveer de zelfde hoogte maar dan tegen de atlantische kust aan. In het nationaal park hier kunnen we penguins, zeeleeuwen en robben zien. In de winter en het voorjaar zijn hier ook walvissen en orka´s, maar die zijn er helaas nu niet. Vanuit Puerto Madryn gaan we verder naar Ushuaia in het uiterste zuiden.

21 januari 2004
Necochea
We zijn tot gisteren in Necochea gebleven en hebben daar voornamelijk op het strand doorgebracht. Maandag en dinsdag was het al een stuk minder druk als in het weekeinde. Het resultaat is wel dat onze bleke winterhuidjes nu zo rood zijn als een tomaat. Nou ja, we blijven ons maar goed insmeren met After Sun. We hebben ook genoten van het Argentijnse ijs, daar kunnen ze in Nederland (en misschien zelfs Italië) nog iets van leren.
De laatste nacht hebben we in een ander hotelletje geslapen, en opeens wisten we weer het nadeel van buitenlandse douches. Denk aan 1,5 m2 (gemiddelde kledingkast) met daarin een toilet, wasbak, bidet en douche. Het moet een uitdaging zijn geweest om dat voor elkaar te krijgen. In de praktijk betekent dit douchen met 1 been in het toilet en 1 in het bidet en je vasthouden aan de
wastafel ;-)
Wel zeer vriendelijke en behulpzame medewerkers.

Dinsdag hebben we om 22.00 de nachtbus genomen naar Neuquen, dit is goed bevallen. We hebben alle twee redelijk goed geslapen en om 08.30 kwamen we aan in Neuquen. We hebben nog even getwijfeld of we direct voor de zelfde dag een bus zouden boeken naar Bariloche, maar nog 6 uur bussen in vieze kleren en ons verbrande huidje zagen we niet zo zitten. Dus we blijven nu 1 nachtje hier in Neuquen en morgenochtend vertrekken we naar Bariloche.

18 januari 2004
Necochea
Tot nu toe vinden we nog internetmogelijkheden aan de lopende band en is de verleiding groot om weer even een uurtje te internetten.
We zijn ondertussen aangekomen in Necochea, een druk bezochte badplaats ten zuidoosten van Buenos Aires. Qua drukte is het vergelijkbaar met Zandvoort op een zeer zonnige dag in de bouwvak. Opvallend is dat het alleen maar Argentijnen zijn (of in ieder geval Spaans sprekende mensen). We zijn nog helemaal geen andere buitenlandse touristen tegen gekomen.

De busreis hier naar toe is zeer voorspoedig gegaan. Het is duidelijk dat de bus hier het belangrijkste o.v vervoermiddel is, het is relatief goedkoop (50 pesos p.p voor een busrit van 7 uur)en zeer goed geregeld.
We zijn er wel achter gekomen dat vanuit Buenos Aires vaker bussen vertrekken als vanuit hier. Ons plan was om morgen (maandag te vertrekken naar Bahia Blanca, maar daar heen gaat maar 1 keer per week een bus en die gaan op woensdag. Na veel handen en voeten werk zijn we er in geslaagd om een busreis te boeken naar Neuquen voor komende dinsdag. We slaan nu Bahia Blanca helemaal over. Vanuit Nuequen gaan we proberen om zsm een bus te boeken naar Bariloche. (Na horen zeggen schijnt Neuquen niet zo bijzonder te zijn).
We zien er erg naar uit om Spaans te leren, want met Engels kom je hier echt niet ver. Zelfs in hotels en restaurants kan men geen of zeer gelimiteerd Engels. Het is jammer als iemand een praatje wil aanknopen en jij kan alleen maar met een onbegrijpende blik terugstaren. Dus de motivatie zit deze keer wel goed ;-)

16 januari 2004
Buenos Aires
We blijven een paar dagen langer in Buenos Aires dan in eerste instantie de bedoeling was. De reden hiervoor is dat alle bussen naar het zuiden helemaal volgeboekt waren. Na een paar bus maatschappijen hebben we een bus gevonden die ons zaterdag naar Necochea kan brengen. Dit betekende ook dat we een aantal nachten bij moesten boeken. Helaas was Malabia House helemaal volgeboekt, maar zij raden Como en Casa aan. Daar zijn we gisteren naar toe gegaan en dat ziet er ook heel netjes uit. Alleen de bedden zijn niet zo goed. het grote voordeel is wel dat Como en Casa twee keer zo goedkoop is.
Gisteren en vandaag hebben we nog wat sightseeing gedaan hier in Buenos Aires en zijn er wel aan toe om morgen te vertrekken uit deze drukke stad. Vandaag zijn we onder andere naar het Nationaal Historisch Museum geweest. Helaas was bijna alles in het Spaans, dus we zijn niet heel veel wijzer geworden. Opvallend was dat er niets verteld werd over de "Dirty War". Alleen nog een heel nationaal stukje over de Falkland oorlog. Het was wel heel leuk dat de man die daar werkte vertelde dat men bezig is om een boek te maken voor de baby van Maxima.

14 januari 2004
Buenos Aires
De eerste nacht hebben we redelijk goed geslapen. De fan op de kamer is weer even wennen. Vanmorgen zaten we al om 08.30 aan het ontbijt em dat was echt helemaal super! De ontbijtzaal bestaat uit één grote tafel en helemaal mooi gedekt. Na dat we lekker yoghurt met vruchtjes en toast hebben gegeten zijn we op pad gegaaan. De bedoeling was om met de metro te gaan, maar na een 20 minuten kwamen we er achter dat we de hele verkeerde kant uit lipen en hebben we toch maar een taxi genomen...ja, ja "echte backpackers"..
De taxi heeft ons afgezet bij Plaza de Mayo (het plein waar de dwaze moeders nog elke donderdag protesteren) en tevens Casa Rosada gezien (het balkon van Evita). Na nog een aantal touristische atracties zijn we nu terecht gekomen op de Argentijnse Kalverstraat. Straks ontduiken we de hitte een beetje (het is ondertussen opgelopen naar 33 graden) en gaan we naar de bios. We gaan eindelijk naar Lord of the Rings, Return of the King, want daar waren we thuis nog niet aan toe gekomen.

Het plan voor nu is om in Bariloche (in het westen van Argentinie, op weg naar Patagonie) Spaans te gaan leren. Via het internet hebben we al een paar interessante adressen gevonden en deze gaan we vandaag na bellen. Omdat Bariloche erg ver weg is van Buenos Aires (22 uur bussen) gaan we eerst via de kust (waarschijnlijk via Mar del Plata, Necochea en Bahía Blanca)

13 januari 2004
Buenos Aires
Tja, het is zover. De reis is nu echt begonnen. Na het afscheid op Schiphol zijn we op het vliegtuig gestapt naar Londen en verder door naar Sao paulo en ten slotte Buenos Aires. De vlucht is zeer voorspoedig gegaan en precies volgens schema zijn we geland. Onder andere dankzij de donatie van slaappilletjes hebben we goed kunnen slapen en zijn we relatief uitgerust aangekomen. Op het vliegveld werden we door een ¨transfer¨ opgehaald. Dit betekende met een Peugeot uit ongeveer de middeleeuwen die ook nog niet eens wilde starten... Maar geen nood, de chauffeur haalde gewoon een schroevendraaier uit zijn dashbordkastje, prutste iets aan de motor en voila! 45 minuten later stonden we voor ons bed & breakfast hotelletje. De kamer was iets kleiner als gedacht, maar het is best vertoefen. Na een verfrissende douche hebben we de omgeving van het hotel een beetje ontdekt en ergens gegeten. Het warme weer is ook wel even wennen moeten we eerlijk toegeven. In een paar uur tijd van 5 graden naar 30 valt toch iets zwaarder als gedacht. Afin we doen het even rustig aan en morgen gaan we wat sightseeing doen in Buenos Aires.

Voor foto's klik hier.